شوانه حَلال زادەي

This story comes to you from the village of: أبو جربوعة
شوانه حَلال زادەي

هَبي کورەلیِ شوانیِي مَيگَلي کَریِ چه هَنقار نیِزیکي هوُزي هیِش بي. اما زلامَکیِ سوار مَهان بونداره. سَلامش دا نه شوانەلەي واتش بَنَش: کورەم بفرَشه بَنَم مَییِ. شوانەله چیِ واتش بَنَش: نه هاپوُ اي مَیگَله هیني امني نَوَنیِ. امن مَریلنیشا به پاره. نَقه سوار مهان واتش: باچه به هویش وَرگ واردش هویش توزانوُ. اوُرگیِلناش نَرَش شوانەله واتش: هویش چیندا نَوا خوُدا چیندان مَیتوُم. امن خون نَمَکَري امانَتي. پَنَواش اما زلامەکه واتش بَنَش: خوُدا هَمبارک کَروُ بَنَت اتو فرا کوریِ زانیارَني و حَلال زادەني. کا بوُِ برّیِلنه مَیگَلم و مَدي بَنَت پاره فراتر نَکي مَدوُش بَنَت هوي مَیگَلي. شوانەله واتش: امن چیندا چه هوُزي هیِم کار مَکَري قانَعني به رزقي هیِم. زلامَکه واتش بَنَش: بخاترت و لوا.

چقه شیرینا اگَر آدَم ببوُ به امین و چقه شیرینا اکَر آدَم ببوُ به قَنوع و حَلال زاده.

writerمراد شوکت علي